Θεατρικό δρώμενο του 1ου ΓΕΛ Κομοτηνής

Βίντεο που δημιουργήθηκε με το πρόγραμμα Photostory, με φωτογραφίες από το θεατρικό δρώμενο του 1ου ΓΕΛ Κομοτηνής, που παρουσιάστηκε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής τον Απρίλιο του 2013. 

Φωτογραφικό υλικό: ipatrida.gr 

Στίχοι:  Μαρία Πολυδούρη

Μουσική:  Δημήτρης Παπαδημητρίου

Ερμηνεία:  Ελευθερία Αρβανιτάκη

(από τον δίσκο: Τραγούδια για τους μήνες, 1996)

Άθως Δημουλάς: Επίδαυρος

Μια βόλτα στην Επίδαυρο, στα μέσα του Καλοκαιριού, δεν αποτελεί μία απλή τουριστική περιήγηση, αλλά ένα αναβάπτισμα στα νάματα της αισθητικής και του σπινθηροβόλου πνεύματος των προγόνων μας. Όποιος ευτύχησε να παρακολουθήσει μία παράσταση αρχαίου δράματος, δεν μπορεί παρά να σταθεί εκστατικός μπροστά στο θάμβος και το μεγαλείο του θεάτρου, με την άρτια ακουστική. Η πορεία προς το άνω διάζωμα ανηφορική και δύσκολη, αλλά αξίζει τον κόπο! Μόλις τα φώτα χαμηλώσουν και ακουστούν από την ορχήστρα οι ιαχές των υποκριτών, ένα παράξενο μούδιασμα νιώθεις να σε κυριεύει. Ακινητοποιείσαι, όπως το θήραμα στα δόκανα του κυνηγού και αφήνεσαι στη μοίρα σου. Αναστοχάζεσαι τη μακραίωνη ιστορία του θεάτρου, που κάθε πέτρα του έχει λαξευθεί από τον ανθρώπινο μόχθο και τον αδυσώπητο χρόνο!

Από την ίδια αίσθηση κυριευμένος, ο ποιητής Άθως Δημουλάς συνέθεσε το ποίημα που σας παραθέτω στη  σημερινή ανάρτηση.

Επίδαυρος

Ζητώ να εννοήσω  τί ακριβώς σημαίνει

Τ’ ότι  «πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια»

κτίστηκε.

Πέτρα, βέβαια, σημαίνει, λεία

δύσκολη του χρόνου. Εργάτες (δούλοι

ίσως) που τη λάξευσαν λία για να γίνει.

Επιστάτες με τις φωνές (ή το μαστίγιο)

σημαίνει.

Και, βιαστικοί να τελειώσει

το έργο τους, οι λίγοι, με την περίεργη

προαίσθηση, ότι σ’ αυτό το αμφιθέατρον

η έκφραση του ωραίου θ’ αντηχεί

ακόμη κι έπειτ’ από τρεις χιλιάδες χρόνια.

Ασημίνα Ξηρογιάννη: Το θέατρο στην ποίηση

Περιδιαβαίνοντας τον κυβερνοχώρο, σκόνταψα πάνω σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον συγγραφικό πόνημα με τίτλο "Το θέατρο στην ποίηση". Νοουμένου ότι το συγκεκριμένο ιστολόγιο φιλοξενεί, σε ιδιαίτερη ενότητα, ο,τιδήποτε σχετίζεται με την άρρηκτη σχέση των δύο αυτών τεχνών, σκέφτηκα ότι θα ήταν μία καλή ευκαιρία να συστήσω στο αναγνωστικό κοινό το εν λόγω έργο της Ασημίνας Ξηρογιάννη. 

Η συγγραφέας είναι μία άκρως πολυσχιδής προσωπικότητα με τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα (ποίηση, φιλολογία, θεατρολογία). Το μήνυμα του έργου της προφανές: η ποίηση και το θέατρο διατηρούν μία διαλεκτική σχέση, αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοτροφοδοτούνται γόνιμα. Υπάρχουν ποιητικά έργα με θεατρικές προεκτάσεις, έτοιμα για το θεατρικό σανίδι, αλλά και το ίδιο το θέατρο αξιοποιεί συχνά τις ποιητικές φόρμες, δημιουργώντας μία υποβλητική ατμόσφαιρα, όπου τα μηνύματα δεν είναι ρητά, αλλά υπόρρητα. 

ΠόΚα: Μία θεατρική παράσταση βασισμένη στη σχέση της Μαρίας Πολυδούρη και του Κώστα Καρυωτάκη

Εκείνος, συμβατικός, συντηρητικός και εσωστρεφής. Εκείνη, αντικομφορμίστρια, εκκρηκτική και απρόβλεπτη. Η συνάντησή τους, εντελώς, τυχαία, θα προδοτήσει έναν θυελλώδη έρωτα ο οποίος θα αποδειχθεί ατελέσφορος. 

Αν ο έρωτας δύο κορυφαίων ποιητών δεν είναι προσφιλές θέμα για ένα θεατρικό έργο, τότε τί είναι; Η παράσταση "ΠόΚα", με τον εξαιρετικά ευρηματικό της τίτλο από τα αρχικά των επιθέτων των δύο ποιητών, επιχειρεί να ανασυνθέσει την τρυφερή σχέση της Μαρίας Πολυδούρη και του Κώστα Καρυωτάκη και να επαναφέρει το θέμα της προαιώνιας πάλης των δύο φύλων.

Οδός Πολυδούρη: Ένας δρόμος που περπατούν όλες οι γυναίκες

Η ηθοποιός Ιωάννα Παππά μάς έχει χαρίσει στο πρόσφατο παρελθόν μία από τις συγκλονιστικότερες ερμηνείες της, υποδυόμενη την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, στο θεατρικό έργο με τίτλο: "Οδός Πολυδούρη". 

Πρόκειται για έναν θεατρικό μονόλογο που υπογράφει η Ρούλα Γεωργακοπούλου, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη. Πατώντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε μία κριτική της παράστασης. 

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε μία συνέντευξη της ηθοποιού Ιωάννας Παππά και της συγγραφέως Ρούλας Γεωργακοπούλου για το "Οδός Πολυδούρη".

Όταν η ποίηση γίνεται θέατρο...

Η σχολική χρονιά 2012-2013 υπήρξε άκρως δημιουργική για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, που είχαν τη δυνατότητα να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους και να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους μέσα από μία πρωτότυπη θεατρική δημιουργία, εμπνευσμένη από τον πλατωνικό έρωτα της Μαρίας Πολυδούρη και του Κώστα Καρυωτάκη. 

Για τις ανάγκες προβολής του θεατρικού δρώμενου που ετοιμάσαμε με κέφι και μεράκι, αξιοποιήθηκε το ακόλουθο διαφημιστικό μήνυμα.

Δύο διαφορετικοί άνθρωποι. Δύο ετερόκλητες ποιητικές φωνές. Μία τυχαία συνάντηση. Ένας θυελλώδης έρωτας. Ένα άδοξο τέλος. Όταν ο έρωτας γίνεται ποίηση και η ποίηση θέατρο.

Κώστας Καρυωτάκης-Μαρία Πολυδούρη, "Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ..."

Ένα θεατρικό δρώμενο, βασισμένο στη ζωή και το έργο των δύο ποιητών, από μαθητές και μαθήτριες του 1ου Γενικού Λυκείου Κομοτηνής.